Wat nooit is weggegaan

Achter elke gedachte.

Onder elk gevoel.

Voorbij elk verhaal

over wie je bent

of waar je naartoe zou moeten.

Daar is het al.

Stil.

Onuitgesproken.

Altijd hier.

Niet iets wat je kunt vinden,

omdat jij het bent

waaruit elk zoeken ontstaat.

Niet binnenin,

niet erbuiten,

maar precies hier

waar geen grens loopt

tussen kijken en zijn.

Die openheid die je soms voelt

tussen twee gedachten in,

die zachte helderheid

wanneer je niets hoeft:

dát ben jij.

Niet als idee.

Niet als ervaring.

Maar als de ruimte

waarin alles verschijnt

en die niets nodig heeft om volledig te zijn.

Je hoeft het niet te begrijpen. Misschien schuurt het juist daardoor: omdat het zo eenvoudig is. Zo stil. Zo vrij van jou.

Laat je maar vallen in dat wat altijd al hier was.

Wat jij bent was nooit afwezig. En is ook nu volledig hier.